ماه فروماند از جمال محمد     *     سرو نباشد به اعتدال محمد

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست  *   در نظر قدر با کمال محمد

وعده‌ی دیدار هر کسی به قیامت   *   لیله‌ی اسری شب وصال محمد

آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی  *   آمده مجموع در ظلال محمد

عرصه‌ی گیتی مجال همت او نیست   *  روز قیامت نگر مجال محمد

وآنهمه پیرایه بسته جنت فردوس   *    بو که قبولش کند بلال محمد

همچو زمین خواهد آسمان که بیفتد  *    تا بدهد بوسه بر نعال محمد

شمس و قمر در زمین حشر نتباد    *    نور نتابد مگر جمال محمد

شاید اگر آفتاب و ماه نتابند   *     پیش دو ابروی چون هلال محمد

چشم مرا تا به خواب دید جمالش   *      خواب نمی‌گیرد از خیال محمد

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی    *   عشق محمد بس است و آل محمد